Speuren met de webcam

We gaan naar Frankrijk. We gaan zaterdag.

Normaal bereiden we ons goed voor als we op reis gaan. Maanden van te voren bepalen we een exotische, innovatieve en onverwachte bestemming. Iets speciaals, iets nieuws. Vorig jaar nog, gingen we naar Macedonië. Het jaar daarvoor naar Noorwegen en Zweden en het jaar dat daaraan vooraf ging naar Kamchatka, met z'n prachtige kratermeren en wilde beren.

Tussendoor af en toe een midweekje naar het Bulgaarse Boergas, weekendje Waarloos, of een stedentrip naar Peniscola. Stuk voor stuk fantastische bestemmingen.

En dat alles doen we met onze Fendt Saphire Caravan. (Echt waar Mark)

Onze krachtige all terrain vehicle met haak, trekt dat ding over de meest krankzinnige grindpaden, naar plekken waar nog nooit iemand is geweest. Daar draai ik de pootjes uit, start ik de dieselgenerator voor 220 volt met verlengkabel -hoor je niets van, als ie 100 meter verderop staat- Trek een fles wijn open en jaag de hens in de full-size Weber.

Mijn vrouw is gek op vissen, dus terwijl ik mijn lafuma relaxstoel in de achterste stand zet, hengelt zij met gemak een paar dikke zalmen uit het water, die even later liggen te stuiptrekken op het gloeiend hete rooster. Onze dotjes van kinderen sprokkelen hout voor het nachtelijk kampvuur en maken deeg voor de broodjes, die we 's morgens vers afbakken boven de smeulende resten van het vuurtje.

Tot zover de theorie. De werkelijkheid, helaas is weerbarstig.

Hoe geweldig wij de plannen ook uitwerken. Er is altijd wat. Twee jaar geleden naar Zweden, weet je nog? Nou, not! Heb je wel eens gehoord van de Aedes Sticticus? Nou ik nog nooit, totdat wij onze vakantie hadden voorbereid. We hadden het helemaal geregeld. Het prachtige groene landschap ten noorden van Stockholm.

Mark, je moet weten, ik heb iets met muggen. Of liever gezegd, muggen hebben iets met mij. Nachtenlang kun je me tijdens warme zomernachten aantreffen met een zaklamp in mijn mond, een havaiana® in mijn hand, jagend op die ene irritante vrouwtjesmug (Ja, het zijn de vrouwtjes die je nachten verstoren, kan ik niks aan doen, dames) En. Als ik haar niet te pakken krijg en om vier uur in de ochtend uitgeput de slipper in de ring gooi, zonder een welverdiende bloedtrofee op de muur.

Dan zie ik er 's morgens uit als een pasgeboren wrattenzwijn. Een winnaar van het bergklassement in de Tour de France zeg maar.

A propos. De Aedes Sticticus is een mug. Maar niet zomaar een mug. Nee, de Aedes Sticticus heeft een paar bijzondere eigenschappen. Een normale (vroutjes-)mug Vliegt een beetje rond, snuffelt een beetje aan de warme plekjes op een warmbloedig dier. Gaat rustig zitten. Poetst nog eens even rustig haar angeltje op en boort het priempje dan voorzichtig maar zeker in het malse mensenvlees. De Aedes Sticticus niet. Die vliegt met haar angeltje vooruit, als een hitsige tienerjongen recht op haar doel af, landt met de puntige spriet vooruit min of meer ìn je vel. Geen ontkomen aan. En twee jaar geleden waren deze beestjes met veel! Niet normaal veel

Je begrijpt, deze bestemming werd op het allerlaatste moment gewijzigd. Twee volle dagen speur ik dan met webcams naar plekken in Europa die zonnig, bereikbaar voor ons en onbereikbaar voor de Aedes Sticticus is. Ik webcam me suf; dag en nacht. Ik ben daar goed in, webcammen voor de vakantie. En zo belanden wij telkens weer met onze sleurhut in Frankrijk. 

Zaterdag vertrekken we naar Frankrijk. We gaan fietsen voor de strijd tegen kanker. Met het hele gezin. Ik beloof plechtig dat ik erover zal bloggen Mark. Ik kijk nog even op de webcam naar het weer en daar gaan we. De zon tegemoet?

Oh, en de zomervakantie voor dit jaar?  Onze volgende reis gaat naar Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogoch 

Gewoon, omdat het kan.