Nachtmerrie

Mooie lijst Mark! Toch wil even een paar puntjes met je doornemen. Even een andere kijk op de zaken. 

Om te beginnen, die ochtendplas. Ik kan me er niet in vinden, het spijt me. Mijn ochtendplas is een werkelijke hel. Een kwelling. Nee, nee, nee. Maak je geen zorgen mijn Pros staat er nog prima bij, dat is het niet.

Het zit zo:

Ik slaap eigenlijk nooit voor middernacht. Understatement. Ik slaap zelden voor enen. Het moment van naar bed gaan maakt niets uit. Ja, na een copieuze maaltijd wordt ik weleens getroffen door het pré-nacht-dutjessyndroom, maar ook dan ben ik rond elven weer klaarwakker. Liggend in bed verwerk ik de dag, kijk naar Pauw en Witteman, het journaal, de herhaling van Pauw en Witteman. Ja heus, soms kijk ik twee keer, zonder dat het me opvalt eigenlijk. Gekke ik.

Anyway, tijdens mijn nachtelijke strapatsen (waarover ik vast nog eens een gezellig blogje schrijf) drink ik minstens een liter water.  Ik heb alleen gemerkt dat mijn blaas dat helemaal niets vindt. Totaal opgeblazen raakt ie ervan. Maar ik ben de baas. De baas van de blaas. Mijn bed is zo lekker warm. En dan komt de diepe rust. De ultieme onderwerping aan de melatonine. 

Om een uur of zes in de ochtend vindt mijn blaas het welletjes. “Hup Frank, wakker worden! Het is tijd voor je ochtendplas”. Ja, DUS NIET hé! Daar geef ik niet aan toe. Laat Blazemans maar piepen, ik blijf lekker knorren. Na een kwartiertje is het niet meer houden en stap ik uit bed. Verbazend soepel snel ik naar de badkamer. Zittend op de wc* komt die ultieme ontspanning. Even snel als ik gekomen ben lig ik weer lekker in mijn mandje en val weer in slaap. Tien seconden later besef ik de werkelijke waarheid: Mispoes! Het was maar een droom! Ik ben helemaal niet naar de WC geweest. Ik ben helemaal niet wezen plassen, ik lag gewoon nog in mijn bed! En geloof me. Dit kan op een verkeerde dag zeker zeven keer gebeuren. Een heus drama! Een nachtmerrie. Dus om de ochtendplas zoveel credits te geven als jij… Nee, sorry. En eerder wakker dan de wekker is om dezelfde reden al evenmin een kick van niks. 

*Zittend plassen

Ik zal het maar toegeven. Ik plas zittend. Ondanks de problemen die zich daarbij geregeld voordoen.  Het 'piemel-niet-voldoende-in-de-pot-gehouden' probleem is natuurlijk bij alle mannen meer dan bekend.  Van iets anders weet ik dat ik de enige ben, dus leg ik het even uit.

Ik heb nogal smetvrees. In het dagelijks leven kan ik daar goed mee omgaan en je merkt het nauwelijks aan me. Toch sluimert het. Zo raak ik op vreemde wc's niets met mijn blote handen aan. Ik ben er inmiddels heel handig in geworden om wc deuren te openen met mijn bedekte elleboog, rug of toevallig bonnetje in mijn broekzak.

Eenmaal binnen wordt het makkelijker, mits er voldoende toiletpapier voorhanden is. Afsluiten van de deur, slot erop, makkie met een propje papier.

Dan komt het grootste karwei. Het behangen van de bril. Het vergt wat inbeeldingsvermogen, dus let goed op.

Begin vooraan met een laag van minimaal 3 vellen aan de piemelzijde van de pot (ik weet dat er ook mannen zijn die achterstevoren op de pot gaan zitten, maar ik niet, dus ik doe het zo.)

Dan dek je de voorzijde weer horizontaal af met twee laags wc-papier-behang. Vervolgens beleg je beide voorste hoekrondingen schuins met ook weer een dubbellaags laagje. Dan achteraan een laagje op het achterste gedeelte van de pot. Dit mag enkellaags zijn, tenzij je van plan bent om heel ver naar achteren te schuiven terwijl je zit. Zelf zal ik dit nooit doen, aangezien er dan een kans is dat een onbedekt stukje bibs de achterzijde van de spoelbak raakt. Werk langzaam naar voren met het papier, waarbij het belangrijk is om de hoekpunten te verstevigen met schuine vulstukken. Tot slot nog een grote prop papier voorzichtig in de pot om het spetteren tegen te gaan. (Dit is uitsluitend noodzakelijk bij toiletpotten zonder inpectieplateau, maar meestal tref je op die plaats een onbestendig plasje besmettelijk water aan, dat met de prop wordt afgedekt).

De pot is klaar. Nu komt het moeilijkste gedeelte. Ga heel voorzichtig zitten, zonder het papier teveel te verschuiven. Ik ben daarin inmiddels zeer bedreven, maar als nieuwbakken wc-behanger is het raadzaam om dit vooraf goed thuis op een niet besmette pot te oefenen. De volgende hindernis is het plassen zelf. Hierbij is het belangrijk dat je de gecreëerde papieren stootrand aan de voorzijde van de pot niet raakt met je gele straal. WC papier geleidt nogal makkelijk vocht en als je plas langer dan enkele seconden duurt, trekt het snel op. Richten blijft dus ook hier van levensbelang.

Let op! mocht je onverhoopt een dubbele ontsluitingsopdracht hebben gegeven, zorg er dan voor dat er voldoende toiletpapier over is na het behangen. Want het is pijnlijk als je met slechts één velletje moet kuisen.

Dan, tot slot: Het kan voorkomen dat en enige velletjes papier aan je benen en billen blijven plakken bij het opstaan. Zelf heb ik al meerdere keren verbaasd gegeneerde blikken van omstanders gezien, toen ik met een witte staart achter me aan het toilet verliet.

Een gewaarschuwd mens...